Ingezonden

Gerardus Majellakerk

Tiny van Mourik vertelde me, toen we bij de Gerardus Majellakerk stonden, het volgende verhaal.

Het is oorlog en bij de Gerardus Majellakerk krijgen de kinderen eten. In een lange rij staan wij daar te wachten op de grote Pan met Pollepel. Thuis had mijn vader al tig keren gezegt "Je Moeder heet Geertruida Maria en je Opa Franciscus Augustines "?? (zodat het leek of wij katholiek waren, anders kreeg je niks). Ik snapte daar helemaal niks van want ik mocht ook niet zeggen hoe de naam van mijn Vader was: Abraham !!!! Na de oorlog moest ik van mijn Opoe die in de Palembangstraat woonde wel eens een pakje afgeven bij die zelfde Pastoor/Koster ? die het eten gaf. Dat deed ik ook trouw tot op een dag dat ik dat weer moest doen de mevrouw die daar de boel schoonmaakte mij opwachte, mij een ongelofelijk klap verkocht met de woorden: "Geef dat maar aan je Opoe. Wat bleek: in dat pakje zaten de schillen van de garnalen die mijn opoe gepeld had.

Alle Soerabajagangers de hartelijke groeten,
Jo Haen

• 
  Hier, bij de zijingang van de Gerardus Majellakerk in de Batjanstraat, stond Kaatje/Tiny van Mourik op haar pannetje soep te wachten. Of dit ook de plek is waar zij die ongelofelijke klap kreeg toegediend vermeldt de historie niet